زنگ سی شارپ – قسمت سی و ششم

توضیح و تمرین Property


۱۸ دیدگاه سی شارپ پنج شنبه, ۲۷ام تیر , ۱۳۹۲ 13732 بازدید

زنگ سی‌شارپ - قسمت سی و ششم

Properties

در قسمت قبل با Indexer آشنا شدید، در این قسمت با Properties آشنا خواهیم شد. Property یکی دیگر از اعضای کلاس است. برای این‌که با اساس کار Properties آشنا شوید به مثال ساده‌ی زیر توجه کنید:

using System;
class MyClass
{
    private int ID;

    public void SetID(int id)
    {
        if (id >= 0 && id <= 10)
        {
            ID = id;
        }
    }
    public int GetID()
    {
        return ID;
    }
}
class GetAndSet
{
    static void Main()
    {
        MyClass ob = new MyClass();
        ob.SetID(5);
        Console.WriteLine("ID: " + ob.GetID());

        ob.SetID(20);
        Console.WriteLine("ID: " + ob.GetID());

        ob.SetID(9);
        Console.WriteLine("ID: " + ob.GetID());
    }
}

همان‌طور که می‌بینید یک فیلد به اسم ID داریم که private بوده و دسترسی به آن فقط برای اعضای کلاس خودش مجاز است. به‌منظور دسترسی به این فیلد، دو متد public در نظر گرفته‌ایم. توسط متد ()GetID مقدار ID را return کرده‌ایم و توسط متد ()SetID یک مقدار کنترل شده را به ID اختصاص داده‌ایم. در واقع تنها مقادیر بین صفر و ده می‌توانند به ID اختصاص داده شوند. همان‌طور که می‌بینید، توسط این دو متد توانستیم کنترل کاملی روی مقداردهی فیلد مورد نظر داشته باشیم.

کاری که Property انجام می‌دهد دقیقاً همین است: کنترل دسترسی و مقداردهی به فیلد. Property مشابه متدهای بالا عمل کرده و کنترل دسترسی و مقداردهی یک فیلد را در دست می‌گیرد. Property مانند Indexer از get accessor و set accessor استفاده می‌کند تا مقداری را در یک متغیر set و یا مقداری را از آن get کند.

فرم کلی یک property به‌شکل زیر است:

type name 
{
    get {
        // get accessor code
    }
    set {
        // set accessor code
    }
}

در این‌جا type مشخص‌کننده‌ی نوع property (مثل int) و name مشخص‌کننده‌ی نام آن است. set accessor به‌طور اتوماتیک یک پارامتر به اسم value دریافت می‌کند که شامل مقداری است که به property اختصاص داده می‌شود. دقت کنید که property ها storage location (محل ذخیره‌سازی) تعریف نکرده و درواقع دسترسی به یک فیلد را مدریت می‌کنند. یک property خودش فیلد تعریف نمی‌کند و فیلد باید به‌طور جداگانه تعریف شود (به استثنای auto-implemented property که به شرح آن خواهیم پرداخت).

مثال بالا را این‌بار توسط property انجام می‌دهیم:

using System;
class MyClass
{
    private int id;

    public int ID
    {
        get
        {
            return id;
        }
        set
        {
            //if (value >= 0 && value <= 10)
            //{
            //    id = value;
            //}

            id = value;
        }
    }
}
class PropDemo
{
    static void Main()
    {
        MyClass ob = new MyClass();

        ob.ID = 5;
        Console.WriteLine("ID: " + ob.ID);

        ob.ID = 20;
        Console.WriteLine("ID: " + ob.ID);

        ob.ID = 9;
        Console.WriteLine("ID: " + ob.ID);
    }
}

به تعریف property و چگونگی استفاده از آن توجه کنید. همان‌طور که می‌بینید به‌شکلی مشابه با فیلد، از property استفاده کرده‌ایم. در تعریف property در قسمت get مقدار id را return کرده‌ایم و در قسمت set پارامتر value (که شامل مقداری است که به property اختصاص داده می‌شود) را به id اختصاص داده‌ایم. قسمتی که در برنامه comment شده است نشان می‌دهد که چگونه می‌توانید بر روی مقداری که قرار است به فیلد اختصاص داده شود کنترل داشته باشید.

در مثال زیر چگونگی استفاده از property را بهتر می‌بینید:

using System;
class Car
{
    public Car(string name, string style,
        int seatingCapacity, string color, int price)
    {
        this.name = name;
        this.style = style;
        this.seatingCapacity = seatingCapacity;
        this.color = color;
        this.price = price;
    }

    private string name;
    public string Name
    {
        get
        {
            return name;
        }
    }

    private string style;
    public string Style
    {
        get
        {
            return style;
        }
    }

    private int seatingCapacity;
    public int SeatingCapacity
    {
        get
        {
            return seatingCapacity;
        }
    }

    private string color;
    public string Color
    {
        get
        {
            return color;
        }
    }

    private int price;
    public int Price
    {
        get
        {
            return price;
        }
    }

    private int currentSpeed;
    public int Speed
    {
        get
        {
            return currentSpeed;
        }
        private set
        {
            if (value >= 0 && value <= 300)
                currentSpeed = value;
            else
                currentSpeed = 0;
        }
    }

    public void Accelerate(int amount)
    {
        if (amount > 0)
            Speed += amount;
    }
    public void Brake()
    {
        Speed = 0;
    }

}
class PropDemo
{
    static void Main()
    {
        Car myCar = new Car("Jaguar F Type 5.0 V8 S",
            "Convertibles", 2, "Red", 16100000);

        Console.WriteLine("Name:\t\t" + myCar.Name);
        Console.WriteLine("Style:\t\t" + myCar.Style);
        Console.WriteLine("Capacity:\t" + myCar.SeatingCapacity);
        Console.WriteLine("Color:\t\t" + myCar.Color);
        Console.WriteLine("Price:\t\t" + myCar.Price);
        Console.WriteLine("------------------------");
        Console.WriteLine();

        Console.WriteLine("Current Speed: " + myCar.Speed);
        Console.WriteLine();
        Console.WriteLine("Accelerating...");
        myCar.Accelerate(30);
        Console.WriteLine("Current Speed: " + myCar.Speed);
        myCar.Accelerate(30);
        Console.WriteLine("Current Speed: " + myCar.Speed);
        myCar.Accelerate(50);
        Console.WriteLine("Current Speed: " + myCar.Speed);
        myCar.Accelerate(290);
        Console.WriteLine("Current Speed: " + myCar.Speed);


        Console.WriteLine();
        Console.WriteLine("Brake");
        myCar.Brake();
        Console.WriteLine("Current Speed: " + myCar.Speed);

        // these are read-only properties
        // myCar.Speed = 50; // Impossible!
        // myCar.SeatingCapacity = 5; // Impossible!
        // ...
    }
}

همان‌طور که می‌بینید یک سری field در کلاس Car موجود است که private هستند و دسترسی به آن‌ها فقط از طریق property امکان‌پذیر است. اکثر این property ها فقط شامل get accessor (یا getter) هستند و این بدین معنی است که تنها مجاز هستید مقدار آن‌ها را بخوانید و نمی‌توانید به آن‌ها مقداری را اختصاص بدهید.

Auto-Implemented Properties

با آمدن C# 3.0 این امکان به‌وجود آمد که بتوان property های خیلی ساده را تعریف کرد که دیگر نیازی به متغیر ندارند تا property روی آن‌ها مدیریت داشته باشد.

در عوض شما به کامپایلر اجازه می‌دهید که یک متغیر (underlying variable) برای این مورد به‌وجود آورد.

فرم کلی auto-implemented property به‌شکل زیر است:

type name { get; set; }

در این‌جا، type مشخص‌‌کننده‌ی نوع و name مشخص‌کننده‌ی نام property است. توجه کنید که get و set بدنه ندارند و مستقیماً بعد از آن‌ها semicolon قرار می‌گیرد. این syntax به کامپایلر می‌فهماند که باید یک storage location (که گاهاً به آن backing field هم گفته می‌شود) برای نگه‌داری مقدار مورد نظر بسازد. این متغیر (backing field) دارای اسم نبوده و مستقیماً برای شما قابل دسترس نیست و تنها می‌توانید از طریق property به آن دسترسی داشته باشید.

به مثال زیر توجه کنید:

using System;
class Person
{
    public string Name { get; set; }
    public string Family { get; set; }
    public int Age { get; set; }
    public string Gender { get; set; }

    public Person(string name, string family)
    {
        Name = name;
        Family = family;
    }
}
class PropDemo
{
    static void Main()
    {
        Person a = new Person("Ian", "Somerhalder");
        Console.WriteLine("Name: " + a.Name);
        Console.WriteLine("Family: " + a.Family);

        a.Age = 26;
        a.Gender = "Male";

        Console.WriteLine("Age: " + a.Age);
        Console.WriteLine("Gender: " + a.Gender);
    }
}

همان‌طور که می‌بینید، به‌جای تعریف متغیر مستقیماً property تعریف کرده‌ایم. از آن‌جا که property های تعریف شده public بوده و دارای getter و setter هستند، می‌توانید مقادیر را get و set کنید. بر خلاف property های معمولی، auto-implemented properties نمی‌توانند read-only یا write-only باشند و همیشه get و set باید تعریف شوند. با این‌که auto- implemented properties روش جالب و راحتی است، تنها زمانی باید از آن استفاده کنید که نیازی به کنترل کردن backing field نداشته باشید.

به‌طور پیش‌فرض، دسترسی به get و set بر اساس دسترسی خود properties (یا indexer) است. به‌عنوان مثال اگر property را به‌صورت public تعریف کنید، get و set نیز public هستند. با این حال می‌توانید برای get و set دسترسی جداگانه (مثلاً private) در نظر بگیرید.

به مثال زیر توجه کنید:

using System;
class Properties
{
    public int ID { get; private set; }
    public Properties()
    {
        ID = 180;
    }
}
class PropDemo
{
    static void Main()
    {
        Properties ob = new Properties();
        Console.WriteLine(ob.ID);

        // ob.ID = 550; // Illegal!
    }
}

در این مثال، ID در کلاس خودش هم می‌تواند get و هم می‌تواند set شود اما خارج از کلاس فقط قابل get شدن است. همان‌طور که ذکر شد auto-implemented property نمی‌تواند read-only یا write-only باشد (نمی‌تواند فقط get یا set داشته باشد) اما با در نظر گرفتن get یا set به‌صورت private می‌توانید دسترسی را محدود کنید.

نکته‌ی دیگر این است که می‌توانید از properties در object initializers نیز استفاده کنید.

به مثال زیر توجه کنید:

using System;
class Properties
{
    public string Name { get; set; }
    public int ID { get; set; }
}
class PropDemo
{
    static void Main()
    {
        Properties ob = new Properties() { Name = "Joe", ID = 180 };
        Console.WriteLine(ob.Name + ", " + ob.ID);
    }
}

همان‌طور که می‌بینید، Name و ID توسط object initializer مقداردهی شده‌اند. همان‌طور که قبلاً ذکر شد، از object initializers بیشتر در LINQ استفاده می‌شود.

Properties نیز تعدادی محدودیت دارند. یک، از آن‌جا که property ها storage location تعریف نمی‌کنند نمی‌توانند به‌عنوان پارامتر ref و out به متد فرستاده شوند. دو، propery ها overload نمی‌شوند. محدودیت آخر این است که property در هنگام استفاده از get نباید backing field را تغییر دهد. هرچند کامپایلر این اجبار را به‌وجود نمی‌آورد، با این حال تغییر دادن backing field با استفاده از get از لحاظ منطقی صحیح نمی‌باشد.

در مثال زیر، برنامه‌ی دفترچه تلفن ساده‌ای را می‌بینید که از properties استفاده کرده است:

using System;
class Person
{
    public string Name { get; set; }
    public int Number { get; set; }
    public string Email { get; set; }

    public Person(string name, int number)
    {
        Name = name;
        Number = number;
        Email = "";
    }
    public Person(string name, int number, string email)
        : this(name, number)
    {
        Email = email;
    }
}
class PhoneBook
{
    public int Counter { get; private set; }
    Person[] persons;
    public PhoneBook()
    {
        persons = new Person[10];
        Counter = 0;
    }

    public bool AddContact(Person p)
    {
        if (Counter < persons.Length)
        {
            persons[Counter] = p;
            Counter++;
            return true;
        }
        return false;
    }
    public Person GetContact(int index)
    {
        return persons[index];
    }
}
class UI
{
    PhoneBook phoneBook;
    public UI()
    {
        phoneBook = new PhoneBook();
    }
    public string ShowMenu()
    {
        Console.Clear();
        Console.WriteLine("Simple PhoneBook");
        Console.WriteLine("----------------");
        Console.WriteLine("1. Add");
        Console.WriteLine("2. Show Contacts");
        Console.WriteLine("3. Exit");
        Console.WriteLine();
        Console.Write("Choose a number: ");
        return Console.ReadLine();
    }
    public void Process(string choice)
    {
        switch (choice)
        {
            case "1":
                Console.Clear();
                Person person = new Person(
                    GetInput("Enter Name: "),
                    Convert.ToInt32(GetInput("Enter Number: ")),
                    GetInput("Enter Email Address: ")
                    );

                if (phoneBook.AddContact(person))
                    Console.WriteLine("The contact has been added successfully.");
                else
                    Console.WriteLine("Faild! Something's wrong...");
                break;
            case "2":
                Console.Clear();
                for (int i = 0; i < phoneBook.Counter; i++)
                {
                    Console.WriteLine("Name: {0}", phoneBook.GetContact(i).Name);
                    Console.WriteLine("Number: {0}", phoneBook.GetContact(i).Number);
                    Console.WriteLine("Email: {0}", phoneBook.GetContact(i).Email);
                    Console.WriteLine();
                }
                break;
            case "3":
                Environment.Exit(0);
                break;
            default:
                Console.WriteLine("Invalid Choice!");
                break;
        }
    }
    public string GetInput(string message)
    {
        Console.Write(message);
        return Console.ReadLine();
    }
}
class PhoneBookDemo
{
    static void Main()
    {
        UI ui = new UI();
        while (true)
        {
            ui.Process(ui.ShowMenu());
            Console.ReadLine();
        }
    }
}

در مثال بالا، به‌جای استفاده از field از auto-implemented property استفاده شده است. هرچند می‌توانستیم از property های معمولی نیز استفاده کنیم ولی به‌دلیل اینکه در این‌جا نیازی به کنترل روی backing field نیست، استفاده از auto-implemented property مناسب‌تر است.



نویسنده / مترجم : مسعود درویشیان

علاقه مند به موسیقی و برنامه نویسی بازی


۱۸ دیدگاه برای این نوشته ثبت شده است


  1. رها
    ۲۸ تیر ۱۳۹۲

    سلام و درود
    ممنون و تشکر بخاطر زحماتتون
    موفق و پاینده باشید




  2. رها
    ۲۸ تیر ۱۳۹۲

    سلام و درود
    ممنون و تشکر بخاطر زحمات شما در گرداوری مقاله کامل اموزش سی شارپ
    یه چندتایی سوال دارم تازه شروع به اموزش سی شارپ کردم
    اگه مقاله ای یا نوشته ئ کاملی از خودتون یا شخص دیگری که کامل باشه برای درک بهتر مفاهیمی چون
    ۱- کامپایل چیست ؟
    ۲- فریم ورک و اینکه میگویند تحت دات نت یعنی چی ؟
    ۳-پلت فرم با فریم ورک یکی هستند یا دو چیز متفاوت هستند؟

    لطفا بهم معرفی کنین تا از اول کار با این مفاهیم اشنا و بعدا به اموزش سی شارپ بپردازم
    با تشکر وارزوی توفیق




    • مسعود درویشیان
      ۲۸ تیر ۱۳۹۲

      سلام

      ۱. کامپایلر وظیفه داره که یک کد (یک زبان) مثل سی‌شارپ رو به یک کد (یک زبان) دیگر (قابل فهم برای کامپیوتر) ترجمه کنه و به این پروسه می‌گن کامپایل کردن. اینکه زبان سی‌شارپ چطوری کامپایل می‌شه و چه مراحلی رو می‌گذرونه بحث طولانی‌ای داره و دونستنش فعلاْ خیلی برای شما لازم نیست.
      ۲. تعریف فارسی Net Framework. در ویکی‌پدیا
      ۳. پلترم یه ترکیبی از سخت‌افزار و نرم‌افزار هست که با ترکیب این‌دو، برنامه‌ها می‌تونن اجرا بشن. مثلاْ Windows و Mac دو پلتفرم متفاوت هستند، اندروید و iOS دو پلتفرم جدا هستند و




      • رها
        ۳۱ تیر ۱۳۹۲

        سلام
        بخاطر پاسخ کامل و خلاصه شما واقعا سپاسگذارم
        دستتون در نکنه
        هر جایی سرچ میزدم یه صد تا خط نوشته بوذ که نهایتا هم منظور و اصل کلام را یا نگفته بود یا اینقدر درهم گفته بود که اصلا متوجهش نمیشدم
        موفق و پیروز باشید




  3. AMIN
    ۲۸ تیر ۱۳۹۲

    سلام. میشه بپرسم در وبسایتتون از چه فریم ورک CSS استفاده کردید؟ متشکر




  4. نوید
    ۲۹ تیر ۱۳۹۲

    سلام مسعود جان، صبحت بخیر و دستت درد نکنه؛ یه سوال داشتم؛ آیا اگه چند درس گذشته رو نرسیده باشیم بخونیم، میتونیم این درس رو بخونیم؟ درسهای گذشته پیش نیاز این درس نیستند؟ (منظورم دروس ۳۳ به بعد هستند.)




  5. محمد
    ۳۰ تیر ۱۳۹۲

    سلام و وقت بخیر
    آموزش سی شارپتون واقعا فوق العاده هست
    کاملا مفهومی تمام جزئیات رو دارین توضیح می دین.
    می خواستم بدونم قصد آموزش زبان php رو هم به اینصورت دارین در سایت؟
    ممنون و تشکر




  6. محمد
    ۸ مرداد ۱۳۹۲

    اقای درویشیان سایتی مثه مزرعه رایگان یا عصر پادشاهان رو با چی درست می کنن؟




  7. Mohammad
    ۹ مرداد ۱۳۹۲

    بعد سی شارپ سراغ چی می ریم؟!!
    در ضمن سی شارپ کی تموم می شه؟




    • مسعود درویشیان
      ۱۲ مرداد ۱۳۹۲

      زنگ سی‌شارپ حدود ۱۰۰ قسمت هست و هفته‌ای ۱ قسمت منتشر می‌شه. واسه بعدش هنوز تصمیمی گرفته نشده.




  8. HoSsEin
    ۶ شهریور ۱۳۹۲

    ممنون به خاطر پست‌ها و توضیحات خوبتون.

    دوتا سوال:

    ● فرق Auto-Implemented Property با Field چیه؟ خوب دوتاشون یه کار میکردن که.. :-؟

    ● قسمت چندم میرسیم به LINQ؟ کاش زود برسیم.




  9. فاطمه فلاحی
    ۲۵ بهمن ۱۳۹۲

    سلام

    خیلی عالی




  10. مرضیه
    ۲۶ شهریور ۱۳۹۳

    با سلام و تشکر از شما بابت مطالب مفیدتون

    میشه لطف کنید و تفاوت Convert و Cast و parse رو هم توضیح بدین؟؟

    ممنون



دیدگاه خود را بنویسید





نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کامنت های شما بعد از تأیید توسط نویسنده وبلاگ، منتشر خواهند شد.

لطفا دیدگاهتان تا حد امکان مربوط به پست بالا باشد. اگر حرف دیگری دارید و یا قصد تماس با من را دارید، از فرم تماس استفاده کنید.

شما میتوانید با مراجعه به سایت گراواتار یک آواتار اختصاصی برای خود تعریف کنید، تا در کنار نام شما نمایش داده شود

برای قرار دادن کدهای نمونه می توانید از تگ های [php] ، [html] ، [css] و [js] استفاده کنید.
به عنوان مثال کدهای php را می توان به صورت زیر قرار داد:
[php] var $whoLoveIranians = "WebTarget!"; [/php]



کلیه حقوق مادی و معنوی برای وب سایت وب تارگت محفوظ است ©2017 وب‌تارگت

استفاده از مطالب وب سایت در سایر وب سایت‌ها و نشریات چاپی با ذکر منبع آزاد است.